FELIETONY

[cmsmasters_row][cmsmasters_column data_width=”1/1″][cmsmasters_text]

Jeżeli nie mieszkasz w swoim kraju, to pewnie jesteś tłumaczem.

Tłumaczem w szerokim tego słowa znaczeniu. Powiedzmy sobie szczerze, że język polski, z całym szacunkiem i miłością, jakimi do niego pałam, poza Polską na niewiele się zdaje. Kontakty z innymi Polakami mogą być bardzo owocne i potrzebne, fajnie jest sobie wspólnie ponarzekać i porównać jak to tu, jak to tam. Ale też zamykanie się i tkwienie w wąskim, polsko-kulturowym światku jest męczące i nie o to chodzi, żeby za granicą budować sobie drugą Polskę. Trzeba poznać nowy język albo dwa, albo pięć; a wraz z językiem zwyczaje, kontekst kulturowy, niuanse i drobnostki, które nie są łatwo przetłumaczalne na inne języki i kultury. Trzeba się otworzyć na nowe. Inność fascynuje, ale i irytuje, bo to trochę jak nauka życia od nowa. Trzeba wszystko przewartościować, przecierpieć, zagryźć zęby i nie zwariować.

Odkąd wyjechałam z Polski, jestem wiecznym tłumaczem. Polakom tłumaczę jaki jest Meksyk, skąd w Meksykanach ta radość życia, dlaczego rodzina jest tak ważna, czemu wszyscy się spóźniają, nikt niczego nie planuje i jak się żyje z dnia na dzień. Meksykanom tłumaczę Polskę, skąd oschłość i dystans w pierwszym kontakcie i miłość po pierwszej setce wódki, jak ważne są przyjaźnie, dlaczego na zaproszenia trzeba odpowiadać, przyjść na czas, a do tego jeszcze przynieść jakiś prezent i tak dalej…

W Stanach tłumaczę Polskę, Meksyk, a potem to samo w drugą stronę.

Nie wystarczy powiedzieć, że Stany to kapitalizm. Kapitalizm zupełnie inaczej kształtował się w Polsce, inaczej w Meksyku i inaczej tutaj, a każdy z krajów jest też na innym etapie jego rozwoju, to ma znaczenie oraz ogromny wpływ na społeczeństwo. Wiele rzeczy mnie w Stanach irytuje – konsumpcyjne podejście do życia, trudności w nawiązywaniu głębszych relacji z ludźmi, indywidualizm i ignorancja, żeby wymienić kilka. Ale też im dłużej tu jestem, tym bardziej staram się nie generalizować, zrozumieć, wejść głębiej w trudne tematy, nie sprowadzać rzeczywistości do prostych podsumowań, nawet wtedy, gdy emocje podpowiadają inaczej. Wszystko opiera się na drobnostkach, które powoli składają się w jakąś większą całość. Wychwycić te drobnostki to lata praktyki. Żeby być dobrym tłumaczem, trzeba najpierw samemu przejść przez szereg nieporozumień, kłótni, nerwów i irytacji. Żeby zrozumieć, potrzebujemy dużo cierpliwości, pokory i przede wszystkim czasu.

Mój mózg myśli w trzech językach jednocześnie. Inaczej już nie umiem. Kiedy jakaś myśl mnie nurtuje, zaczynam się nad nią zastanawiać w każdym języku. Gdy nad czymś intensywnie myślę, często wyobrażam sobie osobę, której chciałabym to opowiedzieć, na przykład moją przyjaciółkę w Polsce, wtedy myślę po polsku. Ale potem myślę o mojej znajomej pani profesor z Meksyku i przestawiam się na hiszpański, wyobrażając sobie, jak bym jej to przedstawiła, nie tylko dobierając odpowiednie słowa, ale też myśli. Myślę po meksykańsku z całym meksykańskim kontekstem historyczno-kulturowym, przenoszę się na inny poziom świadomości, dobrze dobrane słowa mają znaczenie, ale trzeba też wziąć pod uwagę cały bagaż niuansów i osadzić to w innej rzeczywistości. I tak w każdą stronę. Polski, angielski, hiszpański, Polska, Stany, Meksyk… Czy ktoś też tak ma, czy to jakaś moja prywatna schizofrenia?

Myślę w trzech językach i trzech perspektywach. W każdym języku jestem też nieco inna, o czym już tu pisałam. Czasem zapominam, jak to jest być tylko jedną osobą, bez tego całego roztrojenia, bez tych wszystkich kontekstów, bez autotłumacza, który włącza się podświadomie. Czasem marzę, aby odnaleźć w głowie przycisk off i być tylko jedną częścią siebie. Jakie to musiało być przyjemne, kiedy rzeczy i sytuacje znaczyły tylko jedno i to samo i nic więcej.

My, migranci, ekspaci, wymieńcy, nomadzi i podróżnicy jesteśmy i zawsze będziemy tłumaczami różnych rzeczywistości.

Będziemy się gubić w relatywizmie i błąkać między światopoglądami i wartościami. Będziemy zawsze i wszędzie spotykać innego, przeglądać się w jego twarzy i weryfikować samych siebie. Będziemy szukać prawdy, która będzie się nieustająco zmieniać, bo w każdym miejscu i czasie, języku i kulturze będzie inna. Będziemy płakać i krzyczeć, bo nie będziemy rozumieć, choć już się nam wydawało, że zrozumieliśmy raz na zawsze. Będziemy iść dwoma, trzema, czterema drogami na raz i w zupełnie innych kierunkach. Da się. Czuję się tak przez mniej więcej 80% czasu.

Będziemy mieć też małe chwile olśnienia i spokoju, kiedy jakimś dziwnym trafem wszystko układać się będzie w całość. Kiedy będziemy dostrzegać, że ponad tym całym kulturowym patchworkiem, maglem i chaosem istnieje poziom, gdzie to wszystko nie jest ważne, gdzie coś nas wszystkich łączy i jesteśmy tacy sami. To tylko momenty, ale to one przynoszą mi spokój i wytchnienie. A w międzyczasie trzeba pisać własny słownik, błądzić, przekreślać, podkreślać, próbować, przepisywać, dopisywać, wyrywać kartki i zaczynać od nowa.

[/cmsmasters_text][/cmsmasters_column][/cmsmasters_row][cmsmasters_row data_padding_bottom=”30″ data_padding_top=”0″ data_color=”default” data_bot_style=”default” data_top_style=”default” data_width=”boxed” data_shortcode_id=”l8x68pn22j”][cmsmasters_column data_width=”1/1″ data_bg_position=”top center” data_bg_repeat=”no-repeat” data_bg_attachment=”scroll” data_bg_size=”cover” data_border_style=”default” data_animation_delay=”0″ data_shortcode_id=”5safm2ijr”]

[cmsmasters_divider width=”long” height=”1″ position=”center” margin_top=”50″ margin_bottom=”50″ animation_delay=”0″ shortcode_id=”ohpq9dpc8″]

[/cmsmasters_column][/cmsmasters_row][cmsmasters_row data_padding_bottom=”30″ data_padding_top=”0″ data_color=”default” data_bot_style=”default” data_top_style=”default” data_width=”boxed” data_shortcode_id=”f7xq90e9fs”][cmsmasters_column data_width=”1/1″ data_bg_position=”top center” data_bg_repeat=”no-repeat” data_bg_attachment=”scroll” data_bg_size=”cover” data_border_style=”default” data_animation_delay=”0″ data_shortcode_id=”87is0gqmv4″][cmsmasters_text shortcode_id=”2ybtvhfs5b” animation_delay=”0″]

O AUTORCE

[/cmsmasters_text][/cmsmasters_column][/cmsmasters_row][cmsmasters_row data_width=”boxed” data_padding_left=”3″ data_padding_right=”3″ data_top_style=”default” data_bot_style=”default” data_color=”default” data_bg_position=”top center” data_bg_repeat=”no-repeat” data_bg_attachment=”scroll” data_bg_size=”cover” data_bg_parallax_ratio=”0.5″ data_padding_top=”0″ data_padding_bottom=”50″ data_padding_top_laptop=”0″ data_padding_bottom_laptop=”0″ data_padding_top_tablet=”0″ data_padding_bottom_tablet=”0″ data_padding_top_mobile_h=”0″ data_padding_bottom_mobile_h=”0″ data_padding_top_mobile_v=”0″ data_padding_bottom_mobile_v=”0″ data_shortcode_id=”rgvkyvazvc”][cmsmasters_column data_width=”1/1″ data_bg_position=”top center” data_bg_repeat=”no-repeat” data_bg_attachment=”scroll” data_bg_size=”cover” data_border_style=”default” data_animation_delay=”0″ data_shortcode_id=”dm70qocl8x”]

[cmsmasters_profiles shortcode_id=”cq08x03nip” orderby=”date” order=”DESC” count=”4″ categories=”isia” layout=”vertical” animation_delay=”0″]

[/cmsmasters_column][/cmsmasters_row][cmsmasters_row data_shortcode_id=”givpw0cwpv” data_width=”boxed” data_top_style=”default” data_bot_style=”default” data_color=”default” data_padding_top=”0″ data_padding_bottom=”10″][cmsmasters_column data_width=”1/1″ data_shortcode_id=”sybnfvoxir” data_animation_delay=”0″ data_border_style=”default” data_bg_size=”cover” data_bg_attachment=”scroll” data_bg_repeat=”no-repeat” data_bg_position=”top center”]

[cmsmasters_divider shortcode_id=”7l49lz5t7h” width=”long” height=”1″ style=”solid” position=”center” margin_top=”50″ margin_bottom=”0″ animation_delay=”0″]

[/cmsmasters_column][/cmsmasters_row][cmsmasters_row data_shortcode_id=”vbaiy46yn9″ data_width=”boxed” data_top_style=”default” data_bot_style=”default” data_color=”default” data_padding_top=”0″ data_padding_bottom=”0″][cmsmasters_column data_width=”1/1″ data_shortcode_id=”g8209xc0b3″ data_animation_delay=”0″ data_border_style=”default” data_bg_size=”cover” data_bg_attachment=”scroll” data_bg_repeat=”no-repeat” data_bg_position=”top center”][cmsmasters_image shortcode_id=”poozm1dmy” align=”none” link=”https://sklepas.org/zawieszony-obiad-ufunduj” target=”true” animation_delay=”0″]12716|http://klubpolek.pl/wp-content/uploads/2018/08/photo-1456162018889-1d2b969f7084.jpeg|full[/cmsmasters_image][/cmsmasters_column][/cmsmasters_row][cmsmasters_row data_shortcode_id=”jzn5751kt9″ data_width=”boxed” data_top_style=”default” data_bot_style=”default” data_color=”default” data_padding_top=”0″ data_padding_bottom=”50″][cmsmasters_column data_width=”1/1″ data_shortcode_id=”2hzn3gt1br” data_animation_delay=”0″ data_border_style=”default” data_bg_size=”cover” data_bg_attachment=”scroll” data_bg_repeat=”no-repeat” data_bg_position=”top center”]

[cmsmasters_divider shortcode_id=”0y52vf2ebg” width=”long” height=”1″ style=”solid” position=”center” margin_top=”10″ margin_bottom=”50″ animation_delay=”0″]

[/cmsmasters_column][/cmsmasters_row][cmsmasters_row data_padding_bottom=”10″ data_padding_top=”0″ data_color=”default” data_bot_style=”default” data_top_style=”default” data_width=”boxed” data_shortcode_id=”9pz2x1rsr”][cmsmasters_column data_width=”1/1″ data_shortcode_id=”sk8xc373b” data_animation_delay=”0″ data_border_style=”default” data_bg_size=”cover” data_bg_attachment=”scroll” data_bg_repeat=”no-repeat” data_bg_position=”top center”][cmsmasters_divider shortcode_id=”ti63dkutye” width=”long” height=”1″ style=”solid” position=”center” margin_top=”0″ margin_bottom=”20″ animation_delay=”0″][cmsmasters_text shortcode_id=”v3khl7bl6v” animation_delay=”0″]

Świat według Polki – zbiór opowiadań

[/cmsmasters_text]

[cmsmasters_divider shortcode_id=”05lutwabyn” width=”long” height=”1″ style=”solid” position=”center” margin_top=”0″ margin_bottom=”10″ animation_delay=”0″]

[/cmsmasters_column][/cmsmasters_row][cmsmasters_row data_width=”boxed” data_padding_left=”3″ data_padding_right=”3″ data_top_style=”default” data_bot_style=”default” data_color=”default” data_bg_position=”top center” data_bg_repeat=”no-repeat” data_bg_attachment=”scroll” data_bg_size=”cover” data_bg_parallax_ratio=”0.5″ data_padding_top=”0″ data_padding_bottom=”50″ data_padding_top_laptop=”0″ data_padding_bottom_laptop=”0″ data_padding_top_tablet=”0″ data_padding_bottom_tablet=”0″ data_padding_top_mobile_h=”0″ data_padding_bottom_mobile_h=”0″ data_padding_top_mobile_v=”0″ data_padding_bottom_mobile_v=”0″ data_shortcode_id=”126r2ubnnt”][cmsmasters_column data_width=”1/3″ data_bg_position=”top center” data_bg_repeat=”no-repeat” data_bg_attachment=”scroll” data_bg_size=”cover” data_border_style=”default” data_animation_delay=”0″ data_shortcode_id=”q5naup64nm”][cmsmasters_image shortcode_id=”2dk11dtpi4″ align=”none” link=”https://klubpolek.pl/wp-content/uploads/2018/12/47055504_1780629605380442_1418765819722072064_n.jpg” animation_delay=”0″]13072|https://klubpolek.pl/wp-content/uploads/2018/12/47055504_1780629605380442_1418765819722072064_n.jpg|full[/cmsmasters_image][/cmsmasters_column][cmsmasters_column data_width=”2/3″ data_shortcode_id=”pbq2co5u37″][cmsmasters_text shortcode_id=”rrqxduo5za” animation_delay=”0″]

65 opowiadań z podróży i emigracji.

Są wśród nich opowieści wesołe, melancholijne, są przygody z dalekiego świata i spotkania z wyjątkowymi ludźmi – takimi, którzy na zawsze zostają w pamięci. Jest miejsce na uśmiech, refleksję czy łzy wzruszenia, a także na wszystko to, co dostajemy od losu, wybierając się w podróż zwaną emigracją.

Wszystkie historie opowiedziane w książce są prawdziwe.

Więcej szczegółów: O książce

Kup ebook

[/cmsmasters_text][/cmsmasters_column][/cmsmasters_row]

0 0 votes
Article Rating
Subskrybuj
Powiadom o
guest

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

4 komentarzy
najstarszy
najnowszy oceniany
Inline Feedbacks
Zobacz wszystkie komentarze
Anna
Anna
3 lat temu

Och, wspaniały tekst! I to nie tylko dlatego, że naprawdę jestem tłumaczką i piszę pracę o słownikach, ale dlatego, że gdy tworzymy sobie w głowie rzeczywistość(-ci) w innym języku, naprawdę poznajemy tę głęboko zakorzenioną w nas polskość, a jednocześnie uczymy się ją wyodrębniać, badać, porównywać i akceptować lub odrzucać. Ale dzięki temu, moim zdaniem, łatwiej jest zrozumieć te inne części już w nas obecne. A przy okazji to naprawdę jest fascynujące, jakimi jesteśmy ludźmi w zależności od tego, który język (i kultura) w danej chwili dominuje.
Dzięki za ten tekst!

Rrea
Rrea
3 lat temu

Świetny tekst! Język jest bardzo ważny, a znajomość innych języków to jedna z najlepszych rzeczy jaką można sobie zafundować. Jak ja bym chciała myślec w trzech językach jednocześnie! 😁

Agnieszka
Agnieszka
3 lat temu

Wspaniały tekst! Oddaje absolutnie trafnie rzeczywistość każdego ekspata i codzienne problemy z którymi się borykamy. Mieszkając w Austrii, mając Włocha za partnera też nam wrażenie że jestem permanentnym tłumaczem rzeczywistości i różnic kulturowych w moim muliticulti matrixie :-). Pozdrawiam bardzo serdecznie autorkę !

Donata
Donata
3 lat temu

Podpisuje sie pod twoim tekstem w 100% . W sedno. Mogla bym jeszcze dodac od siebie, ze mam wrazenie ze z tych wszystkich krajow i kultur wybieramy najlepsze rzeczy i kierujemy sie nimi starajac sie być lepszymi…poniewaz widzimy wiecej, analizujemy, oceniamy i stwarzamy swoj wlasny swiatopoglad gdzieś pomiedzy tym wszystkim.