Żydowski Nowy Rok

Żydowski Nowy Rok

Szczęśliwego Nowego Roku 5778, Shanah Tova! – czyli słów kilka o żydowskim Nowym Roku Rosz ha-Szana.

Większość z Was na pewno słyszała o chińskim Nowym Roku, który jest obchodzony między końcem stycznia a początkiem lutego, a więc w czasie, kiedy my już dawno przestaliśmy świętować zmianę daty, a wszystkie nasze postanowienia odeszły w zapomnienie. Jestem prawie pewna, że niewiele osób słyszało o żydowskich obchodach Nowego Roku, czyli Rosh Hashanah, które w tym roku rozpoczynają się 20 września o zmierzchu, zaś kończą się 22 września o zmroku.

Wielkie noworoczne świętowanie poprzedza tzw. miesiąc przebaczenia i pokuty, Elul. To bardzo ważny czas dla religijnych Żydów, który służy rozważaniom nad własnymi występkami oraz pogodzeniu się ze wszystkimi, z którymi dotąd się pokłócili. Elul poprzedza Rosh Hashanah, ponieważ jak głosi tradycja, na początku Nowego Roku czyny każdego człowieka, popełnione w ciągu minionych 365 dni, zostają zapisane i odpowiednio ocenione w księdze życia. Co ciekawe, sama księga, podobnie zresztą jak drzewo życia, jest obecna nie tylko w tradycji żydowskiej, ale i u chrześcijan. W dniu Nowego Roku swój początek ma również 10 groźnych dni, czas, w którym decyduje się los człowieka na kolejny rok, Jamim Noraim. Koniec tego okresu to jedno z najważniejszych świąt w żydowskim kalendarzu, Jom Kippur, dzień pojednania.

Nadejście Nowego Roku zostaje uroczyście ogłoszone dźwiękiem rogu baraniego tzw. szofar. Warto dodać, że Nowy Rok nie trwa u Żydów formalnie dwa dni, lecz jest to zgodnie z Talmudem, jedną z podstawowych ksiąg judaizmu – jeden dzień świąteczny, trwający 48 godzin. Synagoga jest w tym dniu przyozdobiona na biało, co ma symbolizować czystość. Tradycyjne potrawy noworoczne to między innymi: cymes (wspólna nazwa dla kilku potraw, najczęściej spotykana forma to marchew podsmażana z miodem lub gulasz z marchwi i batatów), a także winogrona, ciasto miodowe, jabłka zanurzone w miodzie czy też słodka chała z rodzynkami. Do tradycji należy również jedzenie owoców granatu.

O AUTORCE
Justyna Michniuk

Justyna Michniuk

Autorka tekstów

Dobra przyjaciółka powiedziała o niej kiedyś, że jest białoruską góralką z Mazur. Ten oksymoron najlepiej opisuje jej skomplikowaną osobowość i nieposkromiony charakterek, jaki odziedziczyła po przodkach. Uwielbia czytać, pisać oraz podróżować. Ceni sobie dobre jedzenie, obowiązkowo w towarzystwie kieliszka wina. Wierzy w miłość i przyjaźń. Bywa niepoprawną idealistką i romantyczką. Zawodowo pracuje w handlu zagranicznym oraz jako wolny autor. Główne pola jej zainteresowań to Serbowie Łużyccy (mniejszość narodowa w Niemczech i jednocześnie najmniejszy słowiański naród bez własnego państwa), folklor Żywiecczyzny oraz Malty oraz historia Żydów w Polsce i w krajach b. Jugosławii. Cały czas musi być czymś zajęta i nie ma w jej słowniku pojęcia NUDA. Gdyby mogła, chciałaby być w kilku miejscach jednocześnie. Jej największym niespełnionym marzeniem jest podróż koleją Transsyberyjską.

Dodaj komentarz

Twój email nie będzie opublikowany.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.