Rota Vincentina

Rota Vincentina

Południowo-zachodnie wybrzeże Portugalii to nadal mało znany rejon – poza okresem wakacyjnym trudno spotkać tu turystów. Cały obszar wybrzeża leże w rejonie parku naturalnego, dlatego nie ma tu wielkich hoteli, mocno zagospodarowanych turystycznie terenów, ani tłumu. Są za to urocze miasteczka, skaliste i urwiste klify oraz wielkie, piaszczyste i bardzo często puste plaże. To wybrzeże aż prosi się o to, by wzdłuż niego wędrować i wędrować

W 2012 roku została wytyczona trasa Rota Vincentina. To 400 przepięknych kilometrów zapierających dech krajobrazów. Pomysłodawcy starali się utworzyć trasę w zgodzie z naturą, korzystając z istniejących starych dróg pielgrzymkowych jak i ścieżek wciąż używanych przez rybaków. Kolejne etapy prowadzą przez wioski i miasteczka, ale przede wszystkim dają możliwość bezpośredniego kontaktu z przyrodą – po drodze wędrowca zachwyci nie tylko flora ale i fauna. Obserwować można bociany, których gniazda uwite są na stromych klifach, wiele gatunków ptaków czy insektów, a także większe zwierzęta takie jak mangusty. Podczas licznych wędrówek na różnych etapach Roty rzadko spotykałam innych piechurów. Większość czasu byłam z naturą sam, na sam.

Na szlak składają się trzy rodzaje tras:

Trilho dos Pescadores czyli trasa rybaków – to odcinki poprowadzone bezpośrednio wzdłuż klifu. Podczas planowania opierano się na wydeptanych przez rybaków ścieżkach. Te szlaki pokonać można tylko pieszo, należy przygotować się na spore wysokości, czasem porywisty wiatr i stały kontakt z oceanem. Dziewięć urokliwych szlaków oznaczonych jest na zielono-niebiesko, a moim zdaniem to najpiękniejsze fragmenty Roty. Nastawcie się na to, że za każdym zakrętem czekają na was zapierające dech w piersiach widoki

Caminho Histórico czyli trasa historyczna – prowadząca nieprzerwanie od najbardziej wysuniętego na południowy – zachód przylądka Europy Cabo São Vicente, aż do Santiago do Cacém. Ten szlak prowadzi przez miasta i wioski, lasy piniowe i korkowe, przez pachnącą makię, wzdłuż strumieni i rzek. Można go pokonywać zarówno pieszo, jak i rowerem górskim. Trasa historyczna podzielona jest na 12 etapów i obejmuje 230 km. Oznakowania przypominają polską flagę, ponieważ to dwa pasy: biały i czerwony. 

Percursos Circulares czyli trasy dodatkowe – to krótkie szlaki, które rozpoczynają się i kończą w tym samym miejscu. Świetnie nadają się dla początkujących, ponieważ nie są zbyt długie i nie wymagają szczególnego przygotowania. Dotychczas wytyczono ich pięć. Oznaczone na żółto-czerwono trasy obejmują od 3,5 do 11 kilometrów, a większość z nich można pokonać także rowerem górskim.

 

Rota Vicentina coraz częściej pojawia się w zestawieniach najpiękniejszych tras wędrówkowych i słusznie. Zwłaszcza etapy wzdłuż wybrzeża zasługują na wyróżnienie. Przed wyruszeniem w podróż warto zaopatrzyć się w mapy i przewodniki – na oficjalnej  stronie www znaleźć można wszystkie informacje, które są na bieżąco aktualizowane.

O AUTORCE
Anna Bittner

Anna Bittner

Redaktor

Filolożka i miłośniczka języków obcych,
na co dzień mówi w czterech.
Na emigracji od 1999 roku,
najpierw w Niemczech, a od ponad trzech lat w Portugalii.
Kobieta o wielu zainteresowaniach,
kocha podróże, literaturę, zapalona geocacherka,
prowadzi badania genealogiczne,
od jedenastu lat prowadzi blog,
marzy o świętym spokoju.
Blog:  Przeczytałam książkę

Dodaj komentarz

Twój email nie będzie opublikowany.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.