Ciekawa jestem, czy widzieliście kiedyś krzyż o takim kształcie:

collagebb

Ja widziałam, a właściwie spotykałam się z nim na co dzień przez ponad dwa lata. Chcecie dowiedzieć się, kto posługuje się takim symbolem i jaka jest jego historia? Serdecznie zapraszam!

Wbrew pozorom krzyż z opadającymi skośnie ramionami nie jest symbolem żadnej sekty ani tajemniczego ugrupowania. Znak ten to nic innego jak Krzyż św. Nino, nazywany również Krzyżem Gruzińskim i jak łatwo się domyślić posługuje się nim Gruziński Kosciół Prawosławny założony w I w.n.e. przez Apostoła Andrzeja.

Historia krzyża św. Nino ma kilka wersji. Według najpopularniejszej z nich Nino była krewną św. Jerzego i pochodziła z Kapadocji. Na teren obecnej Gruzji przybyła w 303 r.n.e. po tym, jak we śnie ukazała się jej Maryja Dziewica i nakazała głosić naukę Chrystusa właśnie w tym kraju. Nino udała się w drogę, a gdy przybyła do Gruzji, samodzielnie zrobiła pierwszy krzyż, przewiązując swoimi włosami dwie gałązki winorośli. Okazało się jednak, że gałązki są bardzo wiotkie i boczne ramiona krzyża po jakimś czasie wygięły się ku dołowi. Nino pozostała jednak przy tym symbolu, gdyż Gruzini zdążyli już uznać go za swój oryginalny krzyż (a dzisiaj nawet twierdzą z dumą, że jest on bezpośrednim nawiązaniem do Chrystusowego “ja jestem winnym krzewem”).

collagebv

Postaci św. Nino przypisuje się też zasługę oficjalnego ogłoszenia Gruzji krajem chrześcijańskim. Podobno dzięki modlitwom uzdrowiła ona żonę ówcześnie panującego władcy Miriana III z bardzo ciężkiej choroby. Król w zamian zgodził się na wybudowanie w stolicy chrześcijanskiej świątyni, jednak nadal opierał się przed przyjęciem nowej religii. Dopiero kiedy zgubił się podczas polowania, a na niebie zapadła ciemność, przerażony władca zaczął modlić się do wszelkich pogańskich bóstw. Gdy to nie pomagało, wezwał również pomocy Chrystusa, a wtedy ciemności ustąpiły (nota bene obecnie uważa się, że opisane w legendzie wydarzenia były niczym innym jak zaćmieniem słońca). To ostatecznie przekonało Miriana do ogłoszenia chrześcijaństwa religią państwową. Nino jeszcze przez jakiś czas pozostała w stolicy, nawracając pogan, a potem przeniosła się do Kachetii, gdzie zmarła i została pochowana. W kościele wschodnim ogłoszona została świętą, a w Gruzji czczona jest jako patronka kraju na równi ze św. Jerzym.

Autorka tekstu i zdjęć: Danuta / Gruzja okiem nieobiektywnym

TagsGRUZJA
Share: